Lahar-Sunken Church

Going to Subic or Bataan, a curious pair of eyes will surely not miss a massive structure 500 meters away from the road on the southbound area of the Manila-San Fernando-Subic Bay Freeport Pathway or Jose Abad Santos Ave. just right after the City Proper of San Fernando.

This is the San Guillermo Parish Church of Bacolor, Pampanga also known as Bacolor Church. It was built in 1576 by Augustinian Friars on a lot given by Don Guillermo Manabat, a rich local landlord believed to be the founder of Bacolor. The original structure was destroyed by an earthquake in 1880 and was rebuilt on 1886 and boast of having a main retablo, side retablos and pulpit that are heavily gilded with gold leaves and the rich decorations depict an advanced Baroque style.

Church Exterior

Considered as one of the the oldest and biggest churches in the country, San Guillermo Church was a tourist destination even before the eruption of Mt. Pinatubo in June 1991. Despite the terrible eruption the Church didn't obtain any damage. However, on October 1, 1995 due to heavy rains brought by Typhoon Mameng, volcanic mud flow or lahar from the slopes of the volcano devoured almost the whole town of Bacolor and buried half of the church's 12 meter altitude.

the day i became spiderman

One month akong walang update - busy lang sa bagong pinagkukunan ng goldbars.
At dahil nakaluwag ng schedule nitong nakaraang linggo, my sister and I planned a weekend roadtrip to Bataan just in time for her birthday.

One of the attractions sa resort na kinuha namin ang kanilang Extreme Sports ranging from Zip-Line, Wall Climbing, Air Soft at kung ano-ano pa..
I knew that my sister would not pass the opportunity to try most-if not all these activities at panigurado na hihilahin nya din ako to try it.
Na-try ko na mostly lahat ng attractions and activites they're offering except for one, and that is Wall Climbing.

I haven't tried it yet kahit na madami ang opportunities because of two reasons:
-Una, I have an active lifestyle but I don't have a gym-rat physique (baka di kayanin ng upper body strength ko ang lahat ng taba ng lower body ko)
-Second, nahihiya ako na di umabot sa endpoint at sumuko na lang (epic fail)

Kaya I made a promised last weekend na kahit ano ang mangyari, I will try my best and climb the top ala-Spiderman..

white lady?

Nung bata pa ko, mahilig akong manood ng mga horror movies, katulad ng Shake, Rattle and Roll, Sa Piling ng Aswang, Patayin sa Sindak si Barbara at kung anu-ano pang mga pelikula na hilig takutin ang musmos na utak ng tulad ko.
Sa totoo lang ay hindi naman ako matapang, hindi rin naman ako duwag tipong tama lang, pero kahit ganun, may saya pa ring dulot para sa akin ang panonood ng horror movies.

Sa dinami-rami ng mga napanood ko nung bata, isang karakter lang talaga ang kahit ngayon ay nagpapatindig ng aking balahibo, yun ang WHITE LADY.
Ang karakter na ito ay malimit na pino-portray na babaeng walang mukha, mahaba ang buhok at laging nakasuot ng mahabang damit na kulay puti.

Kagabi, as usual, nagising nanaman ako ng ala-sais ng gabi (hirap talaga matulog ng normal pagsanay ka na sa call-center world), nanood ng tv, nagyosi at kung anu-ano pa ang ginawa ko.
Mga bandang alas-dos na ng madaling araw ng naisipan kong mag-online. Yung PC namin eh nasa sulok at madilim na parte ng aming kabahayan….
Asa estado ako ng pagkabagot ng may kaluskos akong narinig mula sa labas ng bahay,
bilang tanging gising sa bahay namin, sinilip ko to at napag-alaman na pusa ko lang pala ang lumikha ng ingay.

Pagbalik ko sa harap ng PC, wala pang limang minuto ay pinanindigan ako ng balahibo sa aking nakita, natuyo ang lalamunan at parang lumaki ang ulo ko. Sa gilid ng aking mata ay nakita ko ang anyong ito:

Sa una, hindi ako makapagsalita sa sobrang takot at kaba…
Lumutang ako sa isang estado kung san bumalik lahat ang alaala ng mga pelikulang napanood ko nung bata.

Makalipas ang ilang minuto saka lang nag-sync in sakin ang realidad
Y yun at naka facial mask,
Hindi nyo rin naman siguro ako masisisi, ika nga, ako ay nadala lamang ng pagkakataon.
sa sobrang inis ko,
Muntik ko na syang mabatukan.
Susundin ko na talaga si mommy, iiwasan ko na talaga ang masyadong pagka-kape.

Nasabi ko na lang sa aking sarili:
Lintik na horror yan, sarap talagang panuorin!

Feast of St.Anne

Friends, last saturday, july 26, was the feast day of St.Anne and St. Joachim [parents of the Virgin Mary.]

pinalaki ako ng parents ko sa isang konserbatibong Katolikong pamamaraan kaya siguro ako fascinated sa mga religious images or poon, i always wanted to have one lalo na pag holy week.pero beside sa aking ambisyon, my mother's clan, lalo na grandparents ko, is really a devotee.

Sta. Ana, Brgy. Calzada, Tipas, Taguig City

sa prusisyon with my tita on top of

the carozza.

Last July 26, 2008 pumunta kami ng Mommy ko sa Calzada, Tipas kung san sya lumaki at nagkaisip. it was a special day for people in Brgy. Calzada cause St. Anne (Sta.Ana) is one of their patron saints. At bilang owner ng poon kami ang toka sa lahat from the flowers of the carozza to the vestment that the poon was wearing. Its a bit costly pero sabi nga ng mommy ko, its a form of sacrifice for our family but blessing will be poured down to us, and true enough... Poon Sta. Ana has been with our family since the 1950's and totoo na talagang maraming blessings na dumating at patuloy na dumarating.

nagstart ang prusisyon and the band plays a familiar song, 'Karakol' - a kind of music and dance that devotees dance to show their devotion. the older people dance in a very rhythmic manner, ang galing. siguro wala pang mga 10mins. sa prusisyon ng biglang umambon kala ko magtatakbuhan sa gilid ang mga tao but NO! while raining tuloy ang sayawan at kasiyahan, at may mga bahay din na nagpapa-agaw ng mga junkfoods, candies, puto at money... and take note coins na tig-10 and 5, they believe na pag nagbato ka ng mga pagkain at pera sa caroza ng sta. ana ay dodoble ang blessing sayo for the whole year and for the people na kasama naman sa procession, ang pagsalo sa mga binabato ay parang simbolo ng mga blessing na makukuha kaya the more the merrier. it was really fun and a good experienced for me na halos 10 taon na rin nung huling mapanood ang event na to.

kaya i promised myself na gagawin ko na din panata to every year.

yung mga tao nagiintay ng mga paagaw from different houses.

the ball shape figures na binabato nila ay malalaking santol na kasing laki ng baseball. hehehe. ilag!!!!

kaya next year ill make sure na makakapunta ko ulit dito specially kami ng mga cousins ko ang nakatoka para mag-ayos kay Poon Sta. Ana.

Till next year! Viva Sta. Ana!